Daję Ci swą fotografię,
Daję Ci swą fotografię, skoro bardzo prosisz mnie. Lecz wyjawić nie potrafię, czy Cię kocham, czy też nie.
Daję Ci swą fotografię, skoro bardzo prosisz mnie. Lecz wyjawić nie potrafię, czy Cię kocham, czy też nie.
Jeśli zniknę z Twej pamięci, w Twoim sercu żyć przestanę. Spójrz na odwrót tego zdjęcia, a wspomnienia wrócą same.
Bez względu na to, co się ze mną stanie, niechaj to zdjęcie pamiątką zostanie!
Włosy czarne, Oczy niebieskie, Pomyśl chwileczkę I odwróć karteczkę!
Pisać by się dużo chciało Lecz na zdjęciu miejsca mało Pisze krótko – węzłowato Kocham Cię- co ty na to?
Gdy Twoje serce ktoś inny zdobędzie, niechaj me zdjęcie pamiątką Ci będzie.
Daję mało, żądam skromnie: Czasem – proszę – Popatrz na mnie!
Żeby pamięć trwała wiecznie, Trzeba zdjęcie dać koniecznie!
Wśród wielu wspomnień Miej choć jedno o mnie !
Zdjęcie może zginąć, może zetrzeć się pisanie, ale pamięć w sercu niech na zawsze pozostanie.
Zdjęcie to cząstka człowieka, Co kocha, tęskni i czeka.
Zdjęcie tylko zdjęciem będzie, l ecz oryginał kochać będzie.
Kiedy los rozłączy nas Jedno jest moim marzeniem. Aby moje zdjęcie dla Ciebie Było zawsze tylko wspomnieniem.
Wspomnij kiedyś o istocie, Którą widzisz na odwrocie!
Jeżeli kiedyś, w chwili zwątpienia, powiesz, że w świecie przyjaciół brak. Spójrz na to zdjęcie, ono Ci powie, że wcale, wcale nie jest to tak!